WEBLOG JOANIKA
Klik hier om het weblog te lezen
Satsang agenda landelijk
Meer info over landelijke Satsangs
Aanmelden voor
de nieuwsbrief
gastenboek
Lieve Joanika,
Hierbij en klein stukje over de zes dagen bij jou thuis. Ik heb genoten en de doorwerking vindt vooral plaats op een onbewust niveau. Ik droom me helemaal suf over eenheid, alles zijn, loslaten, doorvoelen enz. Overdag is het rustig. Ik denk dat ik de mind maar wat rust moet geven hoewel, hij wil toch nog wel wat interessante vragen stellen hoor. Dank voor wat je me gegeven hebt.
Anderhalf jaar geleden heb ik voor het eerst bij Joanika een satsang bijgewoond in Groningen. Nu, bijna anderhalf jaar later heb ik de retraite tussen kerst en Oud en Nieuw bij gewoond. Zes dagen lang satsang. Bijkomen en wijsheid opdoen in een prachtig verbouwde boerderij achter de dijken van de Maas. Een huis waar ik me gelijk thuis voelde, me welkom voelde en waar de verzorging ook nog eens heerlijk was.
Voor Joanika heb ik één woord dat aldoor door mijn hoofd blijft spelen: ONTWAPENEND. Voor mij is ze pure liefde. Wat je ook zegt of vraagt, de antwoorden van Joanika zijn betrokken, vol aandacht, met humor en leiden je steeds terug naar dat wat is. In het begin duizelde de terminologie en de manier waarop Joanika ons duidelijk maakte wie we werkelijk zijn me (nou ja, mijn mind natuurlijk) maar geleidelijk kreeg het een plaats. Het is een plek om weer naar terug te gaan, om samen met anderen te zien en te voelen wat we werkelijk zijn.
Liefs Det
Hartelijk dank voor je gastvrijheid en de mooie satsangs die ik tijdens de winterretraite van je mocht ontvangen.
De setting waarin de satsangs gegeven worden was voor mij nieuw maar óók heel fijn. Het gewone en de gemoedelijkheid vanuit een andere zijnswijze benaderd.
Hoe je, met kater Shiva op je schoot, ons het spel van het Bewustzijn duidelijk maakt via het bord met de kaartjes van tegenstellingen en het Bewuste Zijn, waarachter de Bron straalt. De andere attributen werken ook heel verhelderend voor het inzien van wat wij/ik niet zijn/ben.
Alle vragen die er kwamen konden hiermee toegelicht worden. Ook toelichtingen van je eigen ervaringen uit verleden en heden droegen bij aan het inzicht wat Leven is. Bij die voorbeelden heb ik af en toe ook wel enorm gelachen om hoe je erover vertelde maar ook zag ik wel hoeveel kracht je toonde bij hoe je met de dingen omging.
Dat je niet in de’’ tijd en ruimte’’ gevangen bent is duidelijk merkbaar aan hoe je voor van alles ‘beschikbaar’ bent. Ik dacht op een avond dat je erg moe was omdat je de avond ervoor ook al laat naar bed was gegaan maar de volgende ochtend hoor ik dat je midden in de nacht nog een paar twitters hebt gemaakt. Buiten de satsangs om ben je beschikbaar voor gesprekken, aanwijzingen in de keuken, voor Borge.....ja, dat kan allemaal alleen maar als het van Zelf gaat. Zo ben je het levende voorbeeld van ‘vrij zijn van alle beperkingen’.
Joanika, nogmaals hartelijk dank en hoogstwaarschijnlijk nog eens tot ziens!
Liefs willie
Toen mijn trein aankwam op station Ravenstein lag er een dichte mist over het landschap die alle geluiden dof maakte. Ik kon amper zien waar ik was beland. Ik vroeg aan de enige persoon die ik op die zondagochtend tegenkwam de weg naar de Maasdijk, waar ik moest zijn. Ik was diezelfde ochtend om zeven uur met het vliegtuig vanuit NY op Schiphol geland en had daarvandaan direct deze trein genomen. Het was dus nog steeds vroeg.
Ik besloot te gaan lopen omdat ik veronderstelde dat mijn bestemming niet ver hier vandaan zou zijn. Ik vond de Maasdijk maar ik kon het verloop van deze dijk in de dichte mist niet ontwaren. Zelfs de Maas die hier in de buurt moest stromen, zag of hoorde ik niet. Ik stelde aan de hand van de huisnummers vast wat de goede richting was en vervolgde mijn weg.
Maar goed dat ik van te voren niet kon zien hoelang de tocht zou duren. Na een behoorlijke wandeling kon ik aan de hand van de huisnummer 5 vaststellen dat de volgende boerderij die van Joanika moest zijn.
Door de ramen van de mooie boerderij zag ik de openhaard branden en de deur bleek open te staan. Hier had ik voor vier dagen gepland te zijn zonder dat ik wist naar wie ik zou gaan. Dat wil zeggen, ik had natuurlijk de website van Joanika uitgebreid gelezen en we hadden per email contact gehad. Ik wilde Joanika graag ontmoeten en had me ingeschreven voor een retraite deze dagen.
Bij binnenkomst herkende ik Joanika natuurlijk direct van de foto´s. Alleen is het altijd de aanwezigheid die je er op de foto niet bij krijgt. Nu hier dus wel. Ik zou zeggen het was de onmiddellijke beschikbaarheid (om haar woorden te gebruiken) die deze eerste ontmoeting zo kenmerkt. En die eerste indruk werd tijdens mijn verblijf steeds bevestigd. Hier wordt ruimte geboden. Aan iedereen die langskomt. Zoals die is, zo mag hij zijn. Uit de gesprekken bleek mij een bijzondere, open houding naar alles wat zich in het leven kan aandienen. Hier zag ik in de praktijk ook open armen naar wat we meestal geneigd zijn van ons vandaan te houden of af te wijzen.
Dat is vooral wat een spoor bij me heeft achtergelaten. Behalve van alle verrukkelijke gesprekken die we hebben gevoerd en waar ik elke keer van genoot, was ik daar echt van onder de indruk.
Ik hoorde van Joanika dat iemand eens zeven jaar op de boerderij was “blijven hangen”. Dat kan dus niet overal. Maar op deze boerderij blijkt het leven zich dus niet uitsluitend af te spelen volgens een eigen gekozen wensbeeld. Hier is ruimte over voor de mogelijkheden die zich aandienen. Zoals het leven komt, binnenkomt. Gevarieerd, onvoorspelbaar. Maar die beschikbaarheid is er, zichtbaar, merkbaar. Er is die openheid, de omarming. Dat is dus echt bijzonder. Dan zie ik dat ik met een leraar heb te maken.
Op een van de volgende dagen van mijn verblijf werd ik wakker met helder weer. Ik had dezelfde tocht nog eens afgelegd als die op de dag van mijn aankomst. Nu met de fiets. Nu weet ik toch nog dat de Maas eigenlijk vlak achter de dijk stroomt.
Joanika, veel dank voor de heerlijke dagen bij jou en Borge. Liefs, abrazos, Kees
Je nieuwsbrief geeft deze persoon een goed en warm gevoel....:-)
'Ik' hoop dat het goed gaat met jullie.
Warme groet en brasa vanuit suriname
Mail je gauwuitgebreid mijn leven in Suriname
Tegelijkertijd brengt het me ook dichter bij mijn gevoel van vertrouwen dat ook ik gedragen word. Alles wat gebeurt, is het best mogelijke in de gegeven omstandigheden. Wat is er mooier dan dat?
Ik voel me meer verbonden met de magie van het onzichtbare dat geen damn geeft om ratio en ego, kennis en geld. En ik ervaar het subtiele verschil tussen het hebbehebbe gevoel van de consumptiemaatschappij en de 'goddelijke' impuls die me aanzet iets te doen of te laten. Nou ja... soms dan ;-)
Belangrijker nog: Ik heb me voorgenomen mijn talenten de ruimte te geven zich te ontplooien. Ze niet te stoppen. Waarom leven we anders?
Dankjewel, Joanika.
Na een super retraite week bij jou, word ik vandaag weer in mijn eigen bed wakker. Er verschijnt een gevoel van leegte, ok voelen nu! Als snel komt een warme golf van liefde, met de flow mee dan maar hè. Liefde, het is vaak verschenen en gevoeld de afgelopen week op de mooie plek van jou in Overlangel. Er was soms helderheid en lichtheid, dan weer het vastgrijpen van 'ik' wil begrijpen. Zeker ook: de sluier van het bestaan heeft weer iets van zijn dichtheid verloren. De weg wordt vervolgd met 'lichtheid van bestaan' met nieuwsgierigheid wat daarin zal verschijnen.
Lieve Joanika dank voor alle wijsheid en warmte. Tot snel maar weer.
Warme groet Anne
De doorwerking ervan, nu thuis, in de dagelijkse omgeving word ervaren: steeds meer duidelijkheid en helderheid, die het proces van afbraak in gang houden: doorgaans minder om aan vast te houden, minder om 'ik' te noemen, tot aan het besef toe, dat zelfs de leegte niet 'ik' ben, maar de constante afwisseling van ervaring die tot uitdrukking komt in de contrastervaring van leegte en alles wat zich daarin voordoet.
En voor de rest snap ik er niets van :-)
Bedankt voor all je liefdevolle aandacht!! Love being - being love.